Alle mooie liedjes...

Het is de TGV geworden. Morgenochtend om 6u ben ik al onderweg, in de
late namiddag kom ik toe in Brussel. 'k Zal dan waarschijnlijk naar
A'pen gaan om nog eens af te spreken met Arnvid. Ik zie wel of ik daar
dan nog blijf slapen. Overmorgen ben ik dus zeker thuis!
Dan kan ik, onder andere, beginnen werken aan een klein fotoverslagje.
Volgende week staat dan alles online op het welbekende adres
www.frestyle.eu.

Vandaag Monaco bezocht... niet veel soeps. 'n Pretpark voor de
allerrijksten, een aanmeerplaats voor overmaatse jachten. De grote
broer van Saint Tropez, lijkt me. Ben eens naar het prinselijk paleis
gewandeld, me een weg gebaand door een heleboel toeristen... dan maar
besloten om terug te keren naar Menton en nog een paar uurtjes door te
brengen op het strand, net zoals gisteren. Proberen om wat te
relaxen... lukt best wel, zo niets doen... is niet gemakkelijk, niets
doen. Een keistrand met een zee zonder golven, bloedheet, nogal saai
na een uur of twee. 'n Sudoku of twee, beetje rondkijken... niets voor
mij, eigenlijk. Voelde me een reptiel dat zich op 'n rots laat
opwarmen door de zon. En bruinen doe ik ook al niet, ben al blij dat
ik niet verbrand ben, 'k smeer me goed in, heb m'n lesje wel geleerd
op de Etna.

Paar keer gaan wandelen met Tex, supere hond. Die had gisteren een
stoelgangprobleempje waarvan ik jullie de details zal besparen. Was
best wel grappig.
Ook leuk: er staat hier een bak Westmalle en Anneke en Lionel hebben
me geboden om de bak leeg te drinken vooraleer ik vertrek. Zelf lusten
ze het niet zo, was een cadeautje van vrienden. Ik doe mijn best, maar
ik vrees dat ik er niet zal geraken. Hik.

Het Middellandse Zeegebied... wanneer ik erover nadenk, al mijn
reisbestemmingen van de laatste jaren lagen daar. Een paar keer
Griekenland, Zuid-Frankrijk, Spanje, Italië nu. Maar er is nog zoveel
meer te zien in de wereld. 'k Denk dat ik de Mare Nostrum een tijdje
vaarwel zeg en andere horizonten ga verkennen. Ik speel nu al een
tijdje met de gedachte om samen met Nick (of eventueel iemand anders)
de Donau af te varen in een rubberbootje. Lijkt me echt een supere
reis! Of een surftrip naar Californië. Of een cultuurreis naar Japan!
Wie weet wat de toekomst brengt? Eerst weer beginnen sparen... en
afstuderen...

Ondertussen hoop ik dat Katrien de tijd van haar leven beleeft in
Mexico. De eerste dagen verliepen niet zo goed. Ik raad iedereen aan
om af en toe eens haar site te checken: www.katriengoes.waarbenjij.nu
.
Voor de mensen die Katrien niet kennen, een super meisje uit Bredene,
dit jaar afgestudeerd, een hart van goud en nu met een paar
vriendinnen aan het rondtrekken in Mexico en Guatemala, voor 'n dikke
maand. The Mexican Waves, they rock! Check it.

Laatste nacht in Italië... sotto le stelle

Onder de sterren... zo heb ik er m'n laatste nacht doorgebracht, op
wat rotsen bij het water, met een uitzicht op de hellingen van Cinque
Terre. 'n Stille zonsondergang, met enkel af en toe het geluid van een
voorbijrijdende trein, ver in de achtergrond... Het gezelschap van
tientallen hagedissen en een hondertal muggen. Eenzaam hoefde ik me
dus helemaal niet te voelen.

Deze reis was echt een goed idee. Ben wat tot rust kunnen komen, veel
tijd om te contempleren. Soms zie je de dingen beter wanneer je er wat
afstand van hebt genomen.

Cinque Terre, met name het dorpje Manarola, waw... Als ik ooit eens
een luilekkervakantie wil nemen, gewoon om samen met een
vriend/vriendin eens lekker niets te doen, dolce far niente, beetje
wandelen, te lezen, restaurantjes... dan kom ik daar zeker eens terug.
In het midden van een uniek natuurgebied liggen vijf authentieke
vissersdorpjes zoals je er maar weinig van vindt. Ja, er zijn
toeristen, zoals overal aan de kust, MAAR... er zijn er niet veel, er
zijn geen lawaaierige karaokebars, strandstoelen, clubs... gewoon wat
restaurantjes, een paar hotels en een of twee winkeltjes per dorp...
qua reistips, een echte aanrader.

Heb er een pizza Marinara gegeten, de ansjovis erop zwom die ochtend
nog in de zee. De witte wijn, DOC "5 Terre", waarvan de druiven
groeien op de heuvel die je ziet vanop het terras, tongstrelend. De
maaltijd afgesloten met een cappuccino viennese. :)

Gisterochtend vertrokken vanuit Manarola, richting Menton, een klein
stadje in de buurt van Nice waar Anneke, zus van Inge, beste vriendin
van Vanessa, samenwoont met Lionel. Ik mag hier enkele dagen blijven
logeren. Er staat een iMac met een azerty-klavier, zalig... moet het
typen wel weer wat gewend komen.

De reis loopt op z'n einde, dit zijn de laatste dagen. Mijn doelen in
Frankrijk zullen voor een andere reis/reizen zijn, maar dat vind ik
helemaal niet erg. Ja, Italië heeft me wat meer gekost dan ik
aanvankelijk had voorzien, maar daar zijnde had ik echt geen zin om te
besparen op m'n reisgenot. Ik heb de eindrekening nog niet gemaakt,
maar ik vrees dat ik nu al veel te diep in de buidel aan het tasten
ben. Het wordt tijd om naar huis te gaan, maar eerst nog een paar
dagen relaxen...

Ik zit trouwens met een probleempje. Het goedkoopste vliegtuigticket
dat ik tot nu toe heb gevonden kost zo'n 230 euro. Veel te duur,
natuurlijk. Eurolines vertrekt pas op 2 september vanuit Nice, veel te
laat, want ik zou graag op m'n verjaardag thuis zijn, de reis loopt nu
toch op z'n einde. Ik ben het internet nog aan het afschuimen, maar
voorlopig heb ik nog niets gevonden.

Dit zijn mijn opties:
- ik koop het vliegtuigticket (Brussels Airlines) en ik kan overmorgen
vertrekken, maar dan ben ik veel geld kwijt.
- ik wacht tot 2 september, betaal zo'n 80 euro aan Eurolines, en ik
spendeer een ganse dag op een bus met airconditioning (niet gezond)
vol, ongetwijfeld, stinkende, lawaaierige toeristen met constant
huilende baby's en kom ik in België aan met een stekende rugpijn. Ik
bespaar veel geld, MAAR dan kan ik mijn verjaardag niet thuis vieren
en mis ik een jazzconcert waar ik wel naar uitkijk. Plus, ik weet dat
Anneke en Lionel me hier wel graag hebben als gast, maar een hele week
vind ik nu ook wel een beetje teveel van het goede. We hadden 'enkele
dagen' afgesproken, en daar wil ik me graag aan houden. Heeft iemand
van jullie trouwens zo'n boekje van Eurolines liggen? Misschien kan ik
wel vanuit een andere Zuid-Franse stad vertrekken? Hun site is op dat
vlak echt niet duidelijk.
- ik ga met de TGV, maar ik kan de prijs van zo'n ticket precies niet
vinden op de site van de Franse spoorwegen. Net met Vanessa gebeld,
zij gaat zo meteen ook eens kijken.
- Ik probeer m'n record van 800 km liften op een dag te breken en ik
lift naar België.
- Misschien hebben jullie wel nog een andere oplossing die ik over het
hoofd heb gezien?

Vanavond wil ik een beslissing genomen hebben. Wat moet ik doen? Ik
nodig iedereen uit om me vandaag nog tips te geven, plaats gewoon een
reactie. Graag ook de mensen die de reis hebben gevolgd, maar nog
niets van hen hebben laten horen.

Goed, dan ga ik nu iets eten, even met de hond gaan wandelen en daarna
naar het strand. Een middagje dolce far niente'en...

duur bier, kleine kater

Sommigen onder jullie weten dat ik echt geen koffiedrinker ben. Maar al gans m'n leven zie ik mensen gezapig slurpen van hun bakje troost. Ik heb de smaak nooit te pakken gekregen, maar onlangs bekroop me het gevoel dat ik echt wel iets miste. Een tijdje geleden heb ik dus besloten om in Italie koffie te leren drinken. En ik moet zeggen... het is een aangeleerde smaak, ik kan nog niet echt vergelijken, maar ik kon het best wel smaken. Ben begonnen met een espresso (in een koffiehuis dat er al sinds de late middeleeuwen zou staan, naar eigen zeggen), zonder suiker, natuurlijk, anders verdoezel ik gewoon de smaak van de echte koffie. Daarna in een andere zaak, een dakterras met uitzicht over de stad, een cappuccino. Best wel lekker, alweer zonder suiker. Daarna een Café Corretto (koffie met likeur naar keuze, in mijn geval Bailey's). Die was heel lekker. De namiddag afgesloten met een Café Estivo, koffie met koud melkschuim. Terrasjes doen is nooit echt mijn ding geweest, maar gisteren, zo in het zonnetje, met m'n boeken, met m'n muziek, m'n radioboeken, m'n dagboek... Gisteren echt zalig gerelaxed.

 

De avond ingezet met 'n restaurantje dat 'n gast die hier werkt in 't jeugdhotel me had aangeraden, La Pentola delloro Ostera. Heel gezellig restaurantje, heel informeel, iedereen kende er iedereen. De sfeer zat er goed in. Begonnen met Formaggini freschi in agrodolce su letto die lattuga... Italiaans voor verse kaas met sla... beetje teleurstellend, maar het volgende maakte al veel goed: Cosciotto di agnello in coppo. Aromatico arrosto morto alla toscane con patate all'agghiotta... lam met een soort gebakken patatjes. Ondertussen was die gast van 't jeugdhotel, Lucca, daar ook al toegekomen. Samen 'n fles wijn, El Libbio, dacht ik, geledigd. Ondertussen kwamen er nog vrienden en vriendinnen van hem bij. Eindelijk eens deftige conversaties gehad met echte Italianen. Was echt leuk. Daarna nog samen met Lucca nog een paar pinten gaan pakken. Die is uiteindelijk naar huis gegaan, want moest hier vanochtend om 8.30u beginnen. Ik uiteindelijk terechtgekomen op een pleintje buiten het centrum, vol met jongeren uit Firenze zelf, dus geen toeristen meer te bespeuren. Heb me daar ook nog kostelijk geamuseerd, leek wel een beetje de paulusfeesten.

 

Vandaag vertrek ik naar Cinque Terre, het zou een prachtig natuurgebied moeten zijn, met enkele pittoresque dorpjes, allemaal beschermd door Unesco. Morgen dan richting Nice.

 

Katrien, ik hoop dat je ondertussen je bagage al hebt. Laat het niet aan je hart komen, geniet daar van elk moment. Je wordt gemist.

Nick, jij ook, je wordt gemist.

Firenze, dag twee

Vanochtend vroeg opgestaan om het wereldvermaarde Uffizimuseum te bezoeken. Vroeg opgestaan, want gisteren zag ik de rij wachtenden. Een Brits koppel vertelde me toen dat ze er al drie uur stonden. Daarom, vanochtend om 7.30u stond ik er al. Toen de deuren openden om 8.15u stond er al een hele rij achter me.

Het museum: een indrukwekkende collectie van vooral religieuze kunst. Ik vrees dat ik nu toch een lichte overdosis van dergelijke kunstvoorwerpen heb gehad. De afgelopen weken al zoveel verschillende heiligen, christussen, vrome edellieden, maria's, enzovoort gezien... alle audiogidsen met aandacht beluisterd... ik denk dat ik nu wel een tijdje zonder kan. In het Uffizimuseum heb ik me dan ook vooral geconcentreerd op de grote namen van de renaissance. Het hoogtepunt vond ik, maar daar heeft de bekendheid ervan waarschijnlijk ook iets mee te maken, de twee meesterwerken van Boticelli: 'De geboorte van Venus' en de 'Primavera'.

 

Na een uur of drie hield ik het voor bekeken en ging op zoek naar iets om te eten. Uiteindelijk een doordeweekse kebab gevonden. 

 

Ik had zin in eens iets anders. Er loopt hier een fototentoonstelling van Larry Fink, Somewhere there's music, een fotocollectie die strekt van de jaren '60 van de vorige eeuw tot in het nieuwe millenium. Foto's van vooral jazzmuzikanten. Heel sfeervol, knap.  

 

Tijd is bijna om, vanavond of morgenvoormiddag laat ik nog eens van me horen. Nu ga ik wat koffies gaan proeven.

 

Veel liefs

Fré

Firenze, eerste dag

Een paraplu gekocht... ik zweer het, vanaf dat ik dat ding in mijn bezit had heeft het geen moment meer geregend. Zoveelstebeterzeker?

 

Firenze, of Florence, wat je wil, is eigenlijk goed te vergelijken met Brugge, behalve dan dat het veel meer imposante dingen te bieden heeft, zoals de kathedraal (goed vergelijkbaar met die van Orvieto), de Ponte Vecchio met z'n talrijke juwelenzaken, het Uffizimuseum, de Galleria dell'Accademia... Die laatste heb ik vandaag al bezocht. Heb er Michelangelo's David gezien. Was alles wat ik ervan verwacht had en nog veel meer. Het is ongetwijfeld een van de mooiste, meest imposante kunstvoorwerpen die ik ooit heb gezien. Het heeft een vreemde hypnotiserende werking, ik kon er maar geen afscheid van nemen, ik bleef er maar naar kijken, ... Uit één blok marmer heeft Michelangelo een stuk pure schoonheid gedistilleerd, een toonbeeld van mannelijkheid, van sereniteit, van zelfbeheersing. Misschien heeft de hype er ook wel iets mee te maken, maar toch... Hoe dat beeld daar staat, in die galerij, onbeschrijfelijk. Heeft een diepe indruk op me gemaakt...  

 

Voor de rest, de sfeer wat zitten opsnuiven... de kathedraal bezocht, de Ponte Vecchio eens overgestoken, een ijsje gegeten... efkes de luie toerist zitten uithangen... En de avond perfect afgesloten in een gezellig restaurantje. Wat stond er op het menu? Fattunta con l'olio nostra produzione (krokante broodjes met zelfgeproduceerde olijfolie) gevolgd door tagliatelle con funghi porcini freschi, de huisspecialiteit, begeleid door een karafje Chianti... De pasta was lekker, maar werd pas echt heerlijk in combinatie met de geraspte kaas. M'n dagbudget lichtjes overschreden door dit laatste, maar alles is hier wat duurder. Ben al tot de conclusie gekomen dat ik de reis niet volledig zal kunnen doen... meer zelfs, de reis zal niet meer zolang duren. Ik wil niet in mijn allerlaatste reserves beginnen tasten, dat dient voor andere dingen, zoals schoolboeken, inschrijvingsgeld, upgrade naar iLife 2008, ... plus nog wat andere dingen. Da's niet erg... nog een paar dagen in Nice, en dan waarschijnlijk huiswaarts. Ik zie wel.

 

Tot morgen

Fré

Regen, verdorie

Man, wat gaat de tijd hier snel. Tot u schrijft Fré, live uit Firenze. Jullie hebben al twee dagen niets meer van me gehoord omdat ik al twee nachten buiten heb geslapen, in Ladispoli en in Orvieto, respectievelijk op het strand tussen een paar vissersloepen en naast een wereldberoemde kathedraal.

 

De necropolis (letterlijke vertaling: dodenstad) in Tarquinia, heel interessant, maar het was niet wat ik ervan had verwacht. Ik heb wel enkele blauwe demonen gevonden, de oudste teruggevonden afbeeldingen van de hel, maar de Etruskische grafheuvels leken toch niet op wat ik had gezien op mijn foto's. Al snel werd duidelijk dat ik daarvoor in een andere necropolis moest zijn, die van Cerveteri. Heb dan samen met Sarah, een Spaanse uit Rome die ook net die dag Tarquinia bezocht, nog het plaatselijke museum bezocht. Uiteraard weer heel interessant. De Etrusken hebben nu nog maar weinig geheimen voor mij  :)

 

Daarna dan maar naar Cerveteri met de trein. Het was inmiddels al laat (had die ochtend nog in Rome de Ara Pacis Augustae bezocht). De kustgemeente van Cerveteri heet Ladispoli. Ik had gehoopt op een verlaten, romantisch strand. In de plaats daarvan vond ik een toeristische badplaats, vol met strandstoelen, karaokebars, ... niet iets waarop ik zat te wachten, ik was bekaf. Na een uurtje zoeken vond ik eindelijk een plaatsje op een privéstrand met een heleboel visserssloepen. Ik had de eigenaar ervan gevraagd of ik daar mocht blijven slapen. Dat mocht, op voorwaarde dat ik me 's morgens vlug uit de voeten maakte om de vissers te vermijden. Werd in het midden van de nacht wel even opgeschrikt door een of andere vent met z'n hond, maar voor de rest heb ik daar goed geslapen. Ik was eerst van plan om in een kreekje te blijven slapen maar net toen ik er mijn matje wou uitrollen zag ik drie gigantische ratten langs de oever (kunnen ook zeeotters geweest zijn, weet het niet, 't was donker). Had precies niet meer zoveel zin om daar te slapen... Ze waren nogal agressief tegenover elkaar en ik wou niet met zo'n beest in m'n slaapzak wakker worden.

 

's Ochtends onmiddellijk vertrokken naar de necropolis. De term 'dodenstad' mag je trouwens letterlijk nemen. Graftombes werden er door de (rijkere) Etrusken ingericht als kleine, gezellige 'huisjes', waar de doden dan letterlijk hun tijd in de onderwereld zouden doorbrengen. Er werden dan ook met grote zorg wandschilderingen in aangebracht. De wandschilderingen in Cervereti zijn vergaan, maar die in Tarquinia zijn uitzonderlijk goed bewaard gebleven. Ben dus blij dat ik ze allebei heb gedaan. Die in Cervereti is wel indrukwekkender omdat je daar echt door die stad kan wandelen, alle tombes (honderden) kan binnengaan en eindeloos kan verdwalen tussen de straten/steegjes van een stad die nooit 'bewoond' is geweest. Het voelde af en toe wel wat luguber aan... 

 

Daarna de bus naar het station en de trein op naar Orvieto, een indertijd heel belangrijke Etruskische stad. Mijn doel daar was de fresco 'De verdoemden' door Luca Signorelli in de plaatselijke dom, een juweeltje van romantische gotiek. Orvieto zelf, in het hart van Toscane, is een pittoresque stadje op een moeilijk bereikbare heuvel. Je gaat de de stad in door middel van een speciaal bergtreintje. Na het bezoek aan de dom ben ik, samen met wat andere toeristen begeleid door een gids, afgedaald in het ondergrondse labyrinth. Onder de stad is er namelijk nog een 'ondergrondse stad' uitgehouwd in het vulkanisch gesteente. Ook weer de moeite waard. Sommige van die kamers dateren nog uit de tijd dat de Etrusken de plak zwaaiden in Midden-Italie, voor de stad onder de voet werd gelopen door de Romeinen.

Ik heb er, onder andere, en ik meen dit, de beste pasta ooit gegeten. Een plaatselijke specialiteit: een spaghetti alla carbonara, maar wat voor een. Tongstrelend... begeleid door een karafje Umbria Sangiovese... Man, ik heb genoten.

Ik had ook al een plekje gevonden om te slapen, een parkje aan de rand van de stad met een arcadisch uitzicht over de Toscaanse heuvels... totdat het begon te regenen. Uiteindelijk dan onder een trap geslapen naast de kathedraal. De hotels zijn er immens duur. Ik betaal heus geen 80 euro voor een bed.

 

Vanochtend, relatief goed uitgeslapen, dan maar vertrokken naar Firenze. Ben net toegekomen in het jeugdhotel, heb twee nachten betaald. Eerst een douche. Trouwens, het voordeel van twee nachten buitenslapen, zonder te douchen: ik had precies veel plaats op de trein...  :) 

 

Laterz

 

m'n laatste dag in Rome

Vandaag vroeg opgestaan om op zoek te gaan naar m'n laatste 'doelen'. Ik heb nu alles gezien wat ik hier wou zien, behalve de Ara Pacis Augustae, die was vandaag gesloten, maar morgenochtend heb ik nog tijd om 'm te bezoeken. De dag begonnen met 'De Extase van de Heilige Theresa' door Bernini, een zwaar erotisch geladen beeldhouwwerk, zeker als je de bijhorende tekst leest waarin die Heilige Theresa uit de doeken doet hoe ze 'geraakt' wordt en in vervoering gebracht wordt door een cerubijn, een soort engeltje. Dit was een van de doelen die ik had gevonden in de serie "Around the world in 80 treasures". Ben blij dat ik het gezien heb.

 

 

Daarna was het de beurt aan de Spaanse trappen, mooi, maar een beetje overroepen, vind ik. De Ara Pacis Augustae was dus gesloten. Dan maar mijn pad verdergezet richting het Pantheon. Gigantische koepel, indrukwekkend wanneer je bedenkt dat dit er al in de tweede eeuw n.o.t. stond, een Romeinse tempel voor alle goden, later gebruikt als een christelijke kerk.

 

 

In m'n reisgids stond dat je in Gelateria Giolitti het beste Italiaanse ijs kon proeven. M'n keuze was dus snel gemaakt. Man, dat was lekker: pistacchio, pinoli, torrone, ... ik weet niet wat die twee laatste betekenen, maar het is alsof een onderkoeld engeltje op je tong aan het pissen is. Er zaten zelfs pijnboompitten tussen. Heel bijzonder.

 

 

Daarna de Zuil van Trajanus nog eens wat beter bekeken en het Circus Maximus bezocht... tenminste, wat ervan overblijft.

 

 

In de afgelopen dagen heb ik als een bezetene Rome rondgetoerd, en ik heb nog steeds het gevoel dat ik slechts een minieme fractie heb gezien. Er staan hier zoveel kerken, musea, fonteinen, trappen, pleinen, restaurants, ... Ben ik even blij dat ik een selectie had gemaakt van wat ik zeker wou zien, anders weet je gewoon niet waar te beginnen. Zou gerust wat langer willen blijven, maar om een budgetaire crisis te vermijden, vertrek ik beter morgen. Ik 'vrees' dat ik nog eens zal moeten terugkomen :) Vind ik helemaal niet erg, hoor. Maar volgende keer doe ik het met wat meer geld en met een ervaren gids, voor minimum een week.

 

 

Eigenlijk heb je om voor het grootste deel van de kunst die ik in de afgelopen week heb gezien een heel brede achtergrondkennis nodig om ze echt te begrijpen. Zo breed is de mijne niet. Er zit overal zoveel symbolisme in, of verwijzingen naar mythen, naar historische gebeurtenissen. Ik vrees dat ik veel 'mis', ondanks m'n reisgids, boeken, audiogidsen en 'de plakkaatjes'. Plus, je kan onmogelijk alles lezen, laat staan alles onthouden. Gelukkig heb ik nog een heel leven om bij te leren.

 

 

De namiddag heb ik afgesloten met een vreemdsoortige pizza, koud geserveerd. Heerlijk, met gegratineerde kaas, champignons, brokjes salami, ... Italie (ik heb het tremateken nog steeds niet gevonden), waarlijk een culinair paradijs. En ik moet Toscane nog passeren. Zalig...

 

 

En ja, Vanessa, ja, geld moet rollen, maar je moet het wel GOED besteden... en zo ken je me WEL, niet?  :) 

 

 

Zit nu in de wasserette. Is hier best wel gezellig. Goed idee om wasmachines te integreren in een internetcafé. Net op tijd, heb nu m'n laatste propere onderbroek aan. Heb nog geen plannen voor vanavond... zal wel zien wat er gebeurt... beetje rondwandelen. Sebiet eens al mijn foto's op cd's zetten. Heb al meer dan twee gigabyte... Zal vanavond eens zien om er een paar online te zetten.

Morgen dus de Ara Pacis Augustae, daarna richting Tarquinia om daar de beroemde necropolis te bezoeken.

 

 

PS. Ik ben er me trouwens van bewust dat de winterzonnewende plaatsvindt op 21 december, maarre... stond zo in de reisgids, had er niet bij stilgestaan, reisgids is verkeerd...

 

 

..., dan maar met de kaart van Rome m'n ...

Vandaag een nieuwe Olympische discipline uitgevonden op het Forum Romanum: de honderd meter buikloop. Ja, man,'k heb een nieuwe betekenis gegeven aan de Cloaca Maxima, geloof ik. Had net een heel lekker ijsje gegeten (notencréme) toen het begon te rommelen. In de verte zag ik een toilethokje, ben beginnen spurten. Aldaar toegekomen: geen wc-papier. Dan maar m'n kaart van Rome gebruikt. Spijtig, maar ja... ik begin m'n weg nu toch al wat te kennen in Rome. En m'n Italiaans begint al wat te vlotten, dus... ik kan m'n plan wel trekken, hier.

Wat een dag. Ben begonnen met een bezoek aan de San Clementebasiliek, een mooi voorbeeld van archeologische gelaagdheid. Onder de 12de-eeuwse kerk vind je een 5de-eeuwse kerk waaronder je dan de vertrekken van de vierde paus vindt, gescheiden van een heiligdom voor de Perzische zonnegod Mithras door middel van een smal, authentiek Romeins steegje. Een aantal elementen van de verering van Mithras werden trouwens overgenomen door het christendom: de geboorte van Jezus op 25 december (dag van de winterzonnewende) bijvoorbeeld, en het vieren van een offermaaltijd van brood en wijn,... Je vindt er trouwens ook de Italiaanse evenknie van 'Hebban olla vogala...', zij het iets minder romantisch. Vrij vertaald: "Trek dan, hoerenzonen, trek." Dat zijn dus de eerste geschreven Italiaanse woorden ooit teruggevonden.

Daarna was het de beurt aan het Colosseum. Had niet verwacht dat ik weer anderhalf uur in een rij ging staan, had nog niets gegeten. Maar het was de moeite waard, ontegensprekelijk. Zeker wanneer je dan bedenkt dat in die arena, in dat strijdperk, zoveel mensen de dood hebben gevonden, puur om de Romeinen te entertainen. Verscheurd door wilde exotische dieren, gladiatorengevechten, zeeslagen, ... Al die dingen hebben zich daar plaatsgevonden. Spijtig dat er zoveel toeristen rondlopen, dat neemt wel iets van de magie weg.

Daarna lekker gegeten, Cannelloni di magro. Heerlijk. De maaltijd afgesloten met het beruchte ijsje.

Het Forum Romanum, het uitzicht erop is subliem. Mezelf er met m'n reisgids doorgeloodst. Indrukwekkend, zoveel mijlpalen in de Europese geschiedenis die zich op die lap grond hebben afgespeeld. Koningen, keizers, senatoren, generaals, ... tempels en andere heiligdommen, ... Super, echt super. Ik kan me nu echt een beter beeld vormen van de dingen die ik vorig jaar heb geleerd in geschiedenis.

Het Forum Romanum geeft uit op het Piazza del Campidoglio, waar ik een nog van mijn doelen vond: het ruiterstandbeeld van Marcus Aurelius. Het is te zeggen, een kopie van het standbeeld. Het origineel vond ik in de Musei Capitolini, net ernaast. Net naast het ruiterstandbeeld vond ik nog een van mijn doelen: het beeld van de wolvin die Remus en Romulus zoogde, the Capitoline Shewolf, een van de bekendste beelden uit de Romeinse geschiedenis. Remus en Romulus werden er trouwens later aan toegevoegd. Uiteraard waren er nog veel andere interessante zaken te zien, maar daar ga ik nu niet meer over beginnen, er staan weer mensen te wachten tot ik klaar ben.

Mijn laatste bezoek was aan de San Pietro in Vincoli. Daar staat namelijk een beroemd beeld van Mozes gemaakt door, wie anders, Michelangelo. Die gast heeft hier precies alles gemaakt. De dag afgesloten met nog eens lekker op restaurant te gaan. Heb me eens goed laten gaan en een pasta besteld met zwarte truffelsaus, voorafgegaan door een heerlijk krokant broodje, belegd met dieprode stukjes tomaat. Dit gepaard gaande met een lekker glaasje rode wijn. De zaligheid zelve.

Misschien straks nog een paar pintjes gaan drinken met een Amerikaanse die ik hier net heb leren kennen. Wel eerst een douche nemen, ben kapot. Vandaag zoveel kilometers gedaan, ik voel m'n voeten niet meer. Heb ondertussen nog een extra nachtje betaald, 22 euro, morgenavond zal m'n laatste avond in Rome zijn. Deze reis begint wel wat duurder uit te komen dan aanvankelijk berekend. Maar da's niet erg, geld moet rollen, en ik geniet van elke cent die ik hier spendeer. De musea, de audiogidsen, de restaurants, ... Het jeugdhotel is echt heel basic (en een beetje vuil) maar ja, 't is niet de bedoeling dat ik hier veel tijd spendeer.

Veel liefs,
Fré

Vandaag het Vaticaan, morgen de rest

Pfff... wat een dag. Vanmorgen meteen de metro genomen naar Vaticaanstad. Daar ben ik de dag begonnen door twee uren in de brandende zon in de rij te staan. Zo'n massa volk. Had het niet zo erg verwacht. Tien loketten, roltrappen, ... Had een beetje het gevoel dat we kunst 'gevoederd gingen krijgen'. Maar m'n vermoeden was verkeerd. De musei vaticani zijn namelijk heel groot. Veel volk, maar je loopt elkaar niet voor de voeten.

 

Het voelt fantastisch om al die kunstschatten, waarvan sommigen duizenden jaren oud, van zo dichtbij te mogen bekijken. Standbeelden, beeldengroepen, Egyptische kunst, fresco's, schilderijen, wandtapijten (   ;)    ) ... Ik heb er gevonden wat ik zocht, en nog veel meer. Mijn doelen daar waren de Laokoongroep, Prima Augusto de la Prima Porta en de Sixtijnse kapel. Maar ik heb er ook 'de school van Athene' gezien van Rafael, 'De Denker' van Rodin, ... teveel om op te noemen. Te veel om op te NEMEN... naar het einde toe ben je zo 'vol' dat je altijd maar sneller gaat.

 

Na de Sixtijnse Kapel dan maar snel een pizza gaan eten. De tijd was voorbijgevlogen: 16u en nog niets gegeten. Daarna naar het St. Pietersplein en de daarbijhorende basiliek, het kloppend hart van de katholieke kerk. Onbeschrijfelijk, in de koepel bijvoorbeeld, ontworpen door Michelangelo himself, past de kathedraal van Antwerpen. Alles is tot in de puntjes afgewerkt, het staat daar vol... tja, kunst.

 

Daarna nog naar de Engelenburcht, maar die was al gesloten. Dan heel onverwacht, langs de Tiber, een ticket gekocht voor een intiem pianoconcert tussen het deels gerestaureerde Theater van Marcello en de overblijfselen van een tempel van Apollo. Alweer, super. Weer wat tijd om na te denken.

 

Ben nu in het jeugdhotel, en ik moet me weer haasten, want er staan weer mensen te wachten  :(

 

Arnvid, voor 't geval dat je dat zou denken. Ik ben niet kwaad dat je niet kan komen. Ik begrijp dat volledig.

Nick, vanaf dat ik hier een computer tegenkom da'k vertrouw, zet ik wat foto's online. Doe jij dan eens hetzelfde?  :) 

Ma en pa, ik heb gezien dat jullie een mailtje heb gestuurd. Zet in het vervolg een reactie, want m'n mail check ik normaal niet.

Kevin, ik mis je ook, gans het jaar door, zelfs.

Annelies, Pieter en Sylvie, super dat jullie m'n reisje volgen.

Katrien, wanneer vertrek je ook weer naar Mexico? Veel succes, trouwens.

Vanessa... ja, 'k heb je al een paar keer aan de telefoon gehad.   :)

De rest: tot binnenkort.

 

Groetjes, Fré

 

PS: die mensen achter mij beginnen nu echt wel ongeduldig te worden. 

 

..., kwam er opeens een Amerikaan uit de lucht gevallen

Ondertussen al weer zoveel gebeurd. Eergisterenavond, net voor het slapengaan, nog 'n Amerikaan leren kennen, 'n veertiger. Vond 'm al precies wat irritant, die bleef maar babbelen, nasaal, weet je wel. Die lag toevallig in het bed boven me (stapelbedden). Lig ik in m'n bed, is die constant door zijn neus aan het zuchten, luid... ik begin me daar natuurlijk aan te ergeren, val uiteindelijk in slaap... vijf uur 's morgens, valt die Amerikaan wel niet uit zijn bed, op mijn rugzak. Die heel luid: "Oh ... my ... god ... I can't believe I did that." Ik wat pissed, en m'n lach inhoudend: "Sshh". Sinds dat moment is hij geen moment meer stil geweest. Die is daar zeker 'n kwartier blijven jammeren, maar als je hem hulp aanbood zei hij dat het 'ok' was. Die is dan begonnen met douches te nemen, op zoek te gaan naar een apotheek, een uur aan een stuk yogaoefeningen aan het doen... ondertussen probeerde ik nog te slapen, lukte niet. Wanneer ik eindelijk opsta om te vertrekken naar Napels, zegt die: "Wait, I'm coming with you." Ik zeg: "No no, that's ok.", Maar die snapte het precies niet. Die is tot in Napels blijven vertellen over zijn apucunctuur, over New York, ... Grrr... ik kwam onnozel. Die kon maar niet zwijgen, en ik zei nauwelijks iets terug.

 

Maar goed, ondertussen ook afscheid genomen van die Canadees, Sheyn. In Napels toegekomen, onmiddellijk naar het Archeologisch Museum geweest, waar trouwens heel veel artefacten uit Pompei tentoongesteld staan. Heb dan ook m'n mozaiek gezien. Echt de max. Was wel een beetje ongerust omdat ik net voor ik binnen ging nog geld probeerde af te halen en de bankautomaat me meedeelde dat 'mijn credit op was'. Ik was zo ongeduldig om dat museum binnen te gaan dat ik besloot om eerst te gaan en die eventuele bankzaken later te regelen. Gelukkig deed de volgende bankautomaat wel wat ik vroeg.

 

Napels vond ik trouwens niet zo gezellig. Rome wel, trouwens. Jaja, ik zit in Rome... Maar vanmorgen zat ik nog in Sperlonga. Gisteravond te weten gekomen dat het jeugdhotel vol zat. Heb dan maar een nachtje onder de sterren doorgebracht, op wat rotsen bij het water... zalig. Was lang geleden. Veel tijd om na te denken... Vanmorgen een halve watermeloen en een frisse duik in de Mare Nostrum. 

 

Vanmorgen dan heel snel die grot van keizer Tiberius gevonden, met het aanpalende museum. Daar heb ik dan de beeldengroep (De verblinding van Polyphemos) gezien, samen met, uiteraard, heel veel andere interessante dingen. En dan op weg naar Rome.

 

Onmiddellijk een goedkoop jeugdhotel gevonden in de stationsbuurt. Moet me nu haasten, want er zitten een paar mensen te wachten tot ik klaar ben met typen. Trevifontein en Zuil van Trajanus al gezien, alsook het Palazzo Massimo (het tweede 'belangrijkste' museum in Rome naast die van het Vaticaan) waar ik de fresco van in de Villa Livia (een van mijn 'doelen') heb mogen gadeslagen.

 

Tot later

Pompei... de dag dat de tijd bleef stilstaan

Vandaag vroeg opgestaan, kort ontbeten en dan op weg naar de overblijfselen van Pompei. Ik had het op een voormiddagje geschat, ik ben er uiteindelijk een hele dag blijven rondhangen. Je hebt er niet veel fantasie voor nodig om 2000 jaar in de tijd teruggekatapulteerd te worden. Statige tempels, smalle steegjes, gigantische villa's, ... een bijna intact amfitheater, prachtig bewaarde fresco's, ... Heb veel foto's genomen waarmee ik jullie later allemaal mee zal vervelen. Beloofd.  :)

Op de authentieke vindplaats van de mozaiek (vind het tremateken niet) van Alexander de Grote die ik morgen in Napels ga bekijken, lag een exacte kopie; dat was een aangename verrassing. 

Daarna nog een mis bijgewoond in de spectaculaire kerk hier in Pompei. Die kerken zitten hier ook op 'n dinsdagnamiddag propvol. Zo katholiek vind je ze nergens anders.

 

Me vandaag goed ingewreven, ook een hoedje gekocht... dus ben al wat minder rood in m'n gezicht. Ook 'n zonnebril.

 

Daarnet op restaurant geweest met 'n Canadees, Sheyn, die ik hier heb leren kennen in het jeugdhotel. Elk een lekkere pasta en daarna nog een pizza gedeeld. Ondertussen nog een flesje plaatselijke wijn geledigd. Best wel gezellig. Nu nog snel dit berichtje afmaken en dan waarschijnlijk nog wat pintjes gaan drinken. Morgenochtend vertrek ik naar Napels om dan meteen na het museumbezoek door te reizen naar Sperlonga. 

 

Ik mis jullie allemaal.   

Nu al in Pompei, het gaat goed vooruit...

... en ik begin al wat gewend te komen aan qwerty.

 

Zondagavond was echt leuk. Had twee leuke Françaises leren kennen op de Etna waarmee ik dan eergisterochtend nog ontbeten heb in het jeugdhotel. Daarna de trein op naar Messina, boete gekregen omdat ik op de verkeerde trein zat. Ik ging wel de goede richting uit, maar blijkbaar hebben ze daar verschillende treintoestellen met verschillende tarieven. Ik was superpissed, maar ja, had geen zin in een ontmoeting met de spoorwegpolitie, dus heb de 12 euro dan maar betaald. Gelukkig was de overtocht naar Reggio verrassend goedkoop. Met Eels op de achtergrond: Now you re really living. Had op het laatste moment toch besloten om mijn iPod mee te nemen. Ook nog wat van The Beatles, Cecilia Bartoli. Zalig gewoon.

 

In Reggio kwam ik te weten dat het museum gesloten is op maandag, dus was verplicht om daar een dagje te blijven. Maar ik kon nergens een toeristenkaartje kopen, toerismebureau vinden, laat staan iemand die Engels of Frans sprak of de weg kon uitleggen. Na een uitputtende zoektocht dan toch terechtgekomen in een smerig eensterhotelletje waar ze dan nog eens 28 euro vroegen voor een nacht. Ik was zo vermoeid dat ik het dan toch maar heb genomen. Ben dan om 19u al in bed gekropen.

 

Geen wonder trouwens dat de georganiseerde misdaad hier welig tiert, het zijn waarschijnlijk de enigen die hier iets deftig kunnen organiseren.

 

Goed geslapen, en dan vanochtend het moment waar ik al lang naar uitkeek: de bronzen van Riace. Ik heb er bijna geen woorden voor. In de documentaire zei Nigel Spivey dat dit ongetwijfeld de beste standbeelden ooit gemaakt waren. Ik kan hem geen ongelijk geven. Waw. Die beelden markeren, kort samengevat, de eerste keer dat de mens realistisch werd afgebeeld, maar dan beter. Wie ooit al eens een foto gephotoshopt heeft om de persoon erop er beter te doen uitzien, dit was dus het begin daarvan. De eerste onbereikbare schoonheidsidealen, vijfde eeuw v.o.t.. Prachtig museum, trouwens, met uiteraard heel veel interessante dingen... maar die twee bronzen beelden doen al de rest in het niets verdwijnen.

 

Daarna de trein naar Pompei. Had besloten om toch de trein te nemen omdat ik al een dag was verloren. Treinrit kost ongeveer 40 euro, ongeveer het bedrag dat ik zou gespendeerd hebben als ik heel die afstand had gelift (eten en slapen). Daarnet op zoek naar een bouwwerf om te slapen, maar niets gevonden. Toch niets dat ik vertrouwde. Dan maar het jeugdhotelletje dat ik vorige week had opgezocht. 15 euro per nacht, en de service is super. Misschien blijf ik hier wel nog een extra nachtje. Hangt ervan af wanneer Arnvid naar Rome zou kunnen komen, want ik zou daar sneller kunnen toekomen dan dat ik aanvankelijk dacht.

 

Veel liefs 

wondqgqvond en... zondagavond en alles gaat goed (ik haat qwerty)

Ben hier nog maar 24 uur en al zoveel meegemaakt. Niet alles positief hoor, maar de Etna vandaag was ongelooflijk indrukwekkend. De zwaveldampen komen nog altijd mijn longen uit. En... ik kon het niet laten. De machtige krater van de Etna, de grootste van Europa, die hele steden in luttele seconden van het aangezicht der aarde kan wegvegen, hele beschavingen zijn er aan ten onder gegaan, in die krater... heb ik, Frederick Van Gysel, geplast. Het was fantastisch. :)

 

Ik ben teruggekeerd naar Catania om hier morgenochtend vroeg te vertrekken naar Messina, van waar ik dan een boot kan nemen naar Reggio om dan de bronzen van Riace te gaan bekijken. Heel leuk jeugdhotelletje gevonden (behalve dan die qwerty-toetsenborden) met een gezellig restaurantje ernaast. En dat is wat ik nu meteen ga doen, een lekkere pasta bestellen. Gisteren was het Pizza Montanara. De patroonheilige van het stadje Nicolosi, San Antonio, werd er gisteren gevierd. Italianen, ik wist dat ze katholiek waren, maar toen ik gisteren onwetend het stadje binnenwandelde en al die gasten in katholieke gewaden zag rondlopen, vond ik toch dat ze ietsje overdreven. Al gauw werd duidelijk dat het een groot buurtfeest was. Super gezellig. Serendipiteit noemen ze zoiets, zeker %vrqqgteken%

Gisteren ook leuk jeugdhotelletje gevonden, maar voelde me direct minder op mijn gemak toen de receptionist al knipogend zei, en hij zag er wat verwijfd uit, dat zijn kamer naast de mijne lag en dat als ik iets nodig had, ik maar op zijn deur moest kloppen. Ben dan maar snel teruggekeerd naar de katholieke vieringen in het centrum. Daar was ook vanalles te beleven, maar daar zal ik later allemaal verslag over doen, met een $%"$%"& azerty-toetsenbord. Heb echt nog veel te vertellen.

 

Tot later %uitroepteken% (de toetsen zijn vergeeld en ik vind sommige leestekens echt niet, en ik heb geen win om er naar te gaan zoeken)

 

 

Nog een kwartiertje

Nog even en Vanessa komt me oppikken om me af te zetten aan het
station. Wat last van een kater. Beetje misselijk... maar van de
zenuwen.

Wish me luck. :)

Nog 37 uren, en ik zit op 't vliegtuig! Spannend...

Morgenavond loop ik ergens rond op Sicilië, op zoek naar een plaats om te slapen. Verdorie, ik had me er een ander gevoel bij voorgesteld. Ben echt bang. Niet om die afstand af te leggen of om 'iets tegen te komen', maar om zolang alleen te zijn. Ben dat echt niet meer gewend. Misschien had ik wel beter iemand gevraagd om mee te gaan. Misschien had ik wel beter een hotel geboekt voor die eerste nacht. Misschien... tja, "misschien, misschien",  'k mag niet zo beginnen denken, want daar komt geen end aan. 

Waarom proberen mensen me trouwens bang te maken voor bosbranden, maffiosi, daklozen, uitdroging, da'k me rugzak in het oog moet houden, dat er zakkenrollers overal op de loer liggen, da'k moet oppassen da'k niet verdwaal, da'k... Ik kan heus m'n plan wel trekken, hoor. Ik apprecieer de waarschuwingen wel, maarre... nogal nefast voor de reisvreugde. Constant in angst leven, niets voor mij, zeker niet op reis. Ik heb evenveel kans om DAAR overvallen te worden als hier op de paulusfeesten. 

 

Er zijn gelukkig ook veel mensen die erin slagen om me een hart onder de riem te steken. Heb deze week een handig opblaasbaar matje gekregen van Vanessa, een geldriem van m'n ouders, een zaklamp, pleisters, ... en wat extra zakgeld van m'n oma. Ook een paar leuke mailtjes van vrienden en kennissen die me geluk wensen. Eigenlijk echt wel de max. Ook eens naar de kapper geweest. M'n rugzak staat al bijna vertrekkensklaar. 

Af en toe doet het wel pijn om te denken aan al dat geld dat ik eraan zal spenderen. Ik kan evengoed hier blijven, een zomertje feesten en 'n draagbare projector kopen (handig tijdens de stages). Tja, maar dan had ik Italië niet gezien. Een kwestie van prioriteiten stellen, zeker? Ik wil de wereld gezien hebben. En sparen voor een projector, dat kan in september ook nog. 

Laat ik maar proberen om er de beste reis ooit van te maken! Italië, here I come! 

Gebuisd voor het rijexamen

Muggenzifter! Tja, volgende keer beter, zeker? 1 Oktober. Verdorie. 

M'n ontdekking dat je via Google kan bloggen maakt echter al veel goed. Moet nog vanalles kopen deze week: scheerschuim, zonnecrème, gum, zaklamp, ... praktische zaken. Begin nu toch wel al heel zenuwachtig te worden.