... en ik begin al wat gewend te komen aan qwerty.
Zondagavond was echt leuk. Had twee leuke Françaises leren kennen op de Etna waarmee ik dan eergisterochtend nog ontbeten heb in het jeugdhotel. Daarna de trein op naar Messina, boete gekregen omdat ik op de verkeerde trein zat. Ik ging wel de goede richting uit, maar blijkbaar hebben ze daar verschillende treintoestellen met verschillende tarieven. Ik was superpissed, maar ja, had geen zin in een ontmoeting met de spoorwegpolitie, dus heb de 12 euro dan maar betaald. Gelukkig was de overtocht naar Reggio verrassend goedkoop. Met Eels op de achtergrond: Now you re really living. Had op het laatste moment toch besloten om mijn iPod mee te nemen. Ook nog wat van The Beatles, Cecilia Bartoli. Zalig gewoon.
In Reggio kwam ik te weten dat het museum gesloten is op maandag, dus was verplicht om daar een dagje te blijven. Maar ik kon nergens een toeristenkaartje kopen, toerismebureau vinden, laat staan iemand die Engels of Frans sprak of de weg kon uitleggen. Na een uitputtende zoektocht dan toch terechtgekomen in een smerig eensterhotelletje waar ze dan nog eens 28 euro vroegen voor een nacht. Ik was zo vermoeid dat ik het dan toch maar heb genomen. Ben dan om 19u al in bed gekropen.
Geen wonder trouwens dat de georganiseerde misdaad hier welig tiert, het zijn waarschijnlijk de enigen die hier iets deftig kunnen organiseren.
Goed geslapen, en dan vanochtend het moment waar ik al lang naar uitkeek: de bronzen van Riace. Ik heb er bijna geen woorden voor. In de documentaire zei Nigel Spivey dat dit ongetwijfeld de beste standbeelden ooit gemaakt waren. Ik kan hem geen ongelijk geven. Waw. Die beelden markeren, kort samengevat, de eerste keer dat de mens realistisch werd afgebeeld, maar dan beter. Wie ooit al eens een foto gephotoshopt heeft om de persoon erop er beter te doen uitzien, dit was dus het begin daarvan. De eerste onbereikbare schoonheidsidealen, vijfde eeuw v.o.t.. Prachtig museum, trouwens, met uiteraard heel veel interessante dingen... maar die twee bronzen beelden doen al de rest in het niets verdwijnen.
Daarna de trein naar Pompei. Had besloten om toch de trein te nemen omdat ik al een dag was verloren. Treinrit kost ongeveer 40 euro, ongeveer het bedrag dat ik zou gespendeerd hebben als ik heel die afstand had gelift (eten en slapen). Daarnet op zoek naar een bouwwerf om te slapen, maar niets gevonden. Toch niets dat ik vertrouwde. Dan maar het jeugdhotelletje dat ik vorige week had opgezocht. 15 euro per nacht, en de service is super. Misschien blijf ik hier wel nog een extra nachtje. Hangt ervan af wanneer Arnvid naar Rome zou kunnen komen, want ik zou daar sneller kunnen toekomen dan dat ik aanvankelijk dacht.
Veel liefs
2 opmerkingen:
Hoi hoi fré!
Kben blij dat alles goed verloopt. Hopelijk blijft het zo super en wordt het de reis van je leven (tot nu toe). Geniet ervan! En Eels is inderdaad de meest ideale treinmuziek.
Liefs Katrien
Hey Fré,
Ben blij te horen dat je je eerste magische moment achter de rug hebt! Was voor jou héél belangrijk. Je reis kan dus niet meer stuk.
'k Hou je blog in de gaten!
Hou ons op de hoogte, zal je dus ook proberen niet teveel te storen per sms.
P.S. We hebben hier op Well enorm moeten lachen met je sms van je vuil hotelletje! Tja, de grappigste (lees smerige) ideeën kwamen naar boven! :-)
Enjoy!
Liefs,
Vanessa
Een reactie posten