Regen, verdorie

Man, wat gaat de tijd hier snel. Tot u schrijft Fré, live uit Firenze. Jullie hebben al twee dagen niets meer van me gehoord omdat ik al twee nachten buiten heb geslapen, in Ladispoli en in Orvieto, respectievelijk op het strand tussen een paar vissersloepen en naast een wereldberoemde kathedraal.

 

De necropolis (letterlijke vertaling: dodenstad) in Tarquinia, heel interessant, maar het was niet wat ik ervan had verwacht. Ik heb wel enkele blauwe demonen gevonden, de oudste teruggevonden afbeeldingen van de hel, maar de Etruskische grafheuvels leken toch niet op wat ik had gezien op mijn foto's. Al snel werd duidelijk dat ik daarvoor in een andere necropolis moest zijn, die van Cerveteri. Heb dan samen met Sarah, een Spaanse uit Rome die ook net die dag Tarquinia bezocht, nog het plaatselijke museum bezocht. Uiteraard weer heel interessant. De Etrusken hebben nu nog maar weinig geheimen voor mij  :)

 

Daarna dan maar naar Cerveteri met de trein. Het was inmiddels al laat (had die ochtend nog in Rome de Ara Pacis Augustae bezocht). De kustgemeente van Cerveteri heet Ladispoli. Ik had gehoopt op een verlaten, romantisch strand. In de plaats daarvan vond ik een toeristische badplaats, vol met strandstoelen, karaokebars, ... niet iets waarop ik zat te wachten, ik was bekaf. Na een uurtje zoeken vond ik eindelijk een plaatsje op een privéstrand met een heleboel visserssloepen. Ik had de eigenaar ervan gevraagd of ik daar mocht blijven slapen. Dat mocht, op voorwaarde dat ik me 's morgens vlug uit de voeten maakte om de vissers te vermijden. Werd in het midden van de nacht wel even opgeschrikt door een of andere vent met z'n hond, maar voor de rest heb ik daar goed geslapen. Ik was eerst van plan om in een kreekje te blijven slapen maar net toen ik er mijn matje wou uitrollen zag ik drie gigantische ratten langs de oever (kunnen ook zeeotters geweest zijn, weet het niet, 't was donker). Had precies niet meer zoveel zin om daar te slapen... Ze waren nogal agressief tegenover elkaar en ik wou niet met zo'n beest in m'n slaapzak wakker worden.

 

's Ochtends onmiddellijk vertrokken naar de necropolis. De term 'dodenstad' mag je trouwens letterlijk nemen. Graftombes werden er door de (rijkere) Etrusken ingericht als kleine, gezellige 'huisjes', waar de doden dan letterlijk hun tijd in de onderwereld zouden doorbrengen. Er werden dan ook met grote zorg wandschilderingen in aangebracht. De wandschilderingen in Cervereti zijn vergaan, maar die in Tarquinia zijn uitzonderlijk goed bewaard gebleven. Ben dus blij dat ik ze allebei heb gedaan. Die in Cervereti is wel indrukwekkender omdat je daar echt door die stad kan wandelen, alle tombes (honderden) kan binnengaan en eindeloos kan verdwalen tussen de straten/steegjes van een stad die nooit 'bewoond' is geweest. Het voelde af en toe wel wat luguber aan... 

 

Daarna de bus naar het station en de trein op naar Orvieto, een indertijd heel belangrijke Etruskische stad. Mijn doel daar was de fresco 'De verdoemden' door Luca Signorelli in de plaatselijke dom, een juweeltje van romantische gotiek. Orvieto zelf, in het hart van Toscane, is een pittoresque stadje op een moeilijk bereikbare heuvel. Je gaat de de stad in door middel van een speciaal bergtreintje. Na het bezoek aan de dom ben ik, samen met wat andere toeristen begeleid door een gids, afgedaald in het ondergrondse labyrinth. Onder de stad is er namelijk nog een 'ondergrondse stad' uitgehouwd in het vulkanisch gesteente. Ook weer de moeite waard. Sommige van die kamers dateren nog uit de tijd dat de Etrusken de plak zwaaiden in Midden-Italie, voor de stad onder de voet werd gelopen door de Romeinen.

Ik heb er, onder andere, en ik meen dit, de beste pasta ooit gegeten. Een plaatselijke specialiteit: een spaghetti alla carbonara, maar wat voor een. Tongstrelend... begeleid door een karafje Umbria Sangiovese... Man, ik heb genoten.

Ik had ook al een plekje gevonden om te slapen, een parkje aan de rand van de stad met een arcadisch uitzicht over de Toscaanse heuvels... totdat het begon te regenen. Uiteindelijk dan onder een trap geslapen naast de kathedraal. De hotels zijn er immens duur. Ik betaal heus geen 80 euro voor een bed.

 

Vanochtend, relatief goed uitgeslapen, dan maar vertrokken naar Firenze. Ben net toegekomen in het jeugdhotel, heb twee nachten betaald. Eerst een douche. Trouwens, het voordeel van twee nachten buitenslapen, zonder te douchen: ik had precies veel plaats op de trein...  :) 

 

Laterz